Lichtelijk geïrriteerd keek ze me aan vanaf de onderzoeksbank.
“Ik drink toch helemaal niet veel? Wat is nou een glas wijn per dag?”
“Naar de maatstaven van vroeger is het inderdaad niet te veel. Tegenwoordig weten we dat er geen veilige grens is voor alcohol. Daarom wordt alcohol ontraden.”
“Dat kan allemaal wel wezen dokter, maar dat ene glas wijn blijven jullie vanaf.”
Alcohol drinken heeft een heel ander karakter dan roken. Alcohol zit diepgeworteld in onze samenleving en is sociaal geaccepteerd. Het wordt geassocieerd met ontspanning, gezelligheid en samenzijn. Er wordt gedronken na het werk, tijdens het koken, als er bezoek komt of bij een bijzondere gelegenheid in het weekend. Menig restaurant heeft een compleet wijnarrangement.
Als artsen en de overheid vervolgens adviseren om helemaal geen alcohol meer te drinken, is het niet gek dat mensen daar niet om staan te springen. We mogen al niet meer roken en moeten elke dag gezond eten, mag er dan helemaal niets meer?
Hoe iemand met dat advies omgaat, is voor iedereen anders. Het is inderdaad niet leuk als een moment van plezier langs een medische meetlat wordt gelegd. Het plezier is echt. De gezondheidsrisico’s ook. Alcoholgebruik is geassocieerd met meerdere chronische aandoeningen, zeven verschillende vormen van kanker en een verkorte levensverwachting. Hoe meer je drinkt, hoe hoger het risico. Het is aan eenieder zelf om te weten wat hij of zij met deze kennis doet.
Maar waarom is dat glas wijn eigenlijk zo belangrijk? Ontspanning? Ritueel? Gezelligheid? Automatisme? Veel mensen staan nauwelijks stil bij waarom ze op een bepaald moment alcohol drinken. Wie weet waarom hij drinkt en de risico's kent, kan bewuster kiezen.
Neem bijvoorbeeld het thuiskomen na een lange werkdag. De jas gaat uit, de schoenen worden uitgeschopt. Terwijl het eten op het vuur staat, wordt een glas wijn ingeschonken. Eindelijk even rust en de dag van je af laten glijden. Dat glas wijn is onlosmakelijk verbonden met de avond. Als de dokter dat ter discussie stelt, dan wordt er getornd aan een moment van de dag waarnaar wordt uitgekeken. Dat moment van ontspanning hoeft niet te verdwijnen als iemand besluit de gewoonte te veranderen.
“Mevrouw, ik begrijp dat u dat glas wijn graag wilt houden. Uiteindelijk beslist u daar zelf over. Ik vind het wel belangrijk dat u de risico's kent.”
“Ja dokter, prima hoor. Maar dat ene glas wijn is het hoogtepunt van mijn dag.”
“Dat begrijp ik. We hoeven er vandaag ook niet uit te komen. Maar ik zal er vast nog eens naar vragen.”
